Od wymiaru religijnego do wymiaru politycznego: pojednanie we współczesnych stosunkach międzynarodowych

Joanna Kulska

Abstrakt

FRAGMENT: Pojęcie pojednania, choć brzmiące obco w tradycyjnym dyskursie politycznym, od kilku już dekad z coraz większym powodzeniem zakorzenia się w sferze i języku polityki, ale również – wykraczając poza obszar polityki – w szeroko rozumianej sferze publicznej. Od połowy lat 90. XX wieku, jakkolwiek różnie rozumiane i niejednokrotnie krytykowane, pojednanie stało się niewątpliwie jednym z elementów ukierunkowanego bardziej antropocentrycznie dyskursu w obszarze polityki, zarówno wewnętrznej, jak i międzynarodowej. Jednocześnie coraz powszechniejsze użycie tego terminu przyczyniło się do zmiany perspektywy, przejawiającej się we wzmocnieniu i bardziej wyrazistym eksponowaniu miękkich, odległych od podejścia realistycznego elementów polityki, a wręcz w ponownym „oswojeniu” nurtu idealistycznego w stosunkach międzynarodowych, rozumianego jako przeświadczenie o możliwości zbudowania pokojowego świata opartego nie na rywalizacji, ale na współpracy i realizacji wspólnych celów. Wreszcie pojednanie stało się bez wątpienia swoistym symbolem wzmocnienia wymiaru etycznego i religijnego w polityce globalnej, który znalazł swój wyraz m.in. w rozszerzaniu się współpracy i w odnajdowaniu wspólnego mianownika przez różnego rodzaju świeckie i religijne podmioty współczesnych stosunków międzynarodowych.

Typ źródła: rozdział w publikacji naukowej

Rok wydania: 2016

Źródło: Kulska J., Od wymiaru religijnego do wymiaru politycznego: pojednanie we współczesnych stosunkach międzynarodowych, w: Kulska J. (red.), Oblicza pojednania, 2016, Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego, ISBN 978-83-7395-727-5, s. 17-34

Numery stron: 17-34